In mijn artikel over persoonlijke ontwikkeling sprak ik over “belemmerende overtuigingen”.
Een “overtuiging” is iets waarvan je overtuigd ben, ofwel iets dat je voor waar hebt aangenomen, een “aanname” dus.
We zijn vaak opgevoed in een omgeving waar bepaalde overtuigingen met zeer veel overtuiging werden meegegeven, ofwel, je diende het als zijnde de waarheid te accepteren.
Veelal werden dingen met zoveel overtuiging gebracht, dat we het zelfs niet in ons op lieten komen dat het slechts niet meer dan een aanname van die persoon was, of de personen die deze overtuigingen op anderen hadden weten over te brengen.
Het is verbazend hoeveel dingen er voor waarheid zijn aangenomen, zonder dat het ooit tot ons is doorgedrongen dat dit niets met waarheid te maken had, maar met een “aanname”.
Een overtuiging is eigenlijk niets anders dan een aanname dat iets mogelijk waar zou kunnen zijn.
Als je ergens van overtuigd ben, heb je dus simpelweg aangenomen dat iets waar is!
Alleen al het toelaten dat er mogelijk meerdere mogelijkheden waar zouden kunnen zijn, zou ons al enorm veel helpen, om andere inzichten tot ons door te kunnen laten dringen.
Stel dat je zou kunnen gaan geloven, dat je aanname dat je “een ongewenst kind was” een heel andere inhoud zou kunnen hebben dan de inhoud die je daar ooit zelf aan hebt gegeven?
Ooit sprak ik een jonge vrouw met een zeer laag zelfbeeld, waardoor ze al jaren een zeer moeizaam leven leidde. Haar verklaring was dat ze een “ongewenst kind was”, ze was nooit welkom geheten op deze wereld zoals ze zei.
Alleen al het gegeven dat haar moeder als zeer jonge vrouw ongepland een kind ging krijgen, en ze niet op de opvoeding van een kind zat te wachten, dat dit kind niet gepland was, betekent iets voor de situatie waarin haar moeder verkeerde.
Haar dochter echter vatte dit op als “ongewenst zijn” hetgeen ze als haar identiteit aan had genomen, ze as een “ongewenst kind” en had dit uitgelegd als een waarde als kind, “een ongewenst kind had er niet mogen zijn”.
Ze had haar leven lang al het gevoel alsof ze er niet had mogen zijn.
Ze is geboren, dus ze IS er…! Het is haar geboorterecht er te mogen zijn!
Ze had altijd het gevoel alsof ze er niet mocht zijn, of er geen werkelijke plek voor haar op deze wereld was, ze voelde zich dan ook nergens “thuis”.
Toen zij zich in de coaching ging realiseren dat het alleen naar iets zei over de situatie van haar moeder, en niets zei over haar plek op deze wereld bleek zij in staat haar ruimte in te kunnen nemen en voelde zij zich onderdeel van deze wereld, ze kon zich ook thuis gaan voelen bij andere mensen.
Kortom, overtuigingen zijn een belangrijk fenomeen in de counseling en coaching die ik geef.
© Yvonne Mooijman
